Ta historia wydarzyła się naprawdę i dała mi bardzo wiele do myślenia (koniecznie przeczytaj tekst do końca). Gdybym miała napisać takie wypracowanie, nigdy nie byłoby ono o mnie.
Ile kobiet w moim wieku myśli o sobie tak, jak Polcia? Która z nas jest sobie bliska, najbliższa?
Napisałybyśmy o dzieciach, mężu, przyjaciółce, swoich rodzicach… Ale o sobie? Nie! Przecież to samolubne, egoistyczne. Nie wolno nam myśleć o sobie.
Jestem grzeczną dziewczynką
Od dzieciństwa uczono mnie, że trzeba najpierw myśleć o innych, zatroszczyć się o wszystkich wokół. Pomagać koleżankom i kolegom, straszym osobom, dzielić się cukierkiem, ustępować miejsca.
Powinno się być zawsze miłą i uśmiechniętą i oczywiście grzeczną. Słowo “grzeczna dziewczynka”, było kluczowe w moim dzieciństwie.
Kobiety od wieków były uczone, że muszą się opiekować mężem, dziećmi, rodzicami, dziadkami.
Przyzwyczajane byłyśmy do takiej roli od dziecka. Córka pomagała w pracach domowych, opiekowała się braćmi, nie pyskowała, bo była grzeczna.
Nie wypada
Narzucono nam role, z których trudno jest się wyzwolić nawet teraz, gdy pracujemy zawodowo, często szefujemy wielkim zespołom, a jednak gdzieś zawsze odzywa się mała dziewczynka, która chce być grzeczna, podobać się wszystkim i zachowac skromność.
Spotykam kobiety, które osiągnęły w swoim zawodowym życiu naprawdę wiele. Zdobyły najwyższe szczyty w karierze i cały czas umniejszją sobie.
Mówią, że “sukces, to zasługa zespołu”, że “się udało”. Nawet, gdy wiedzą o tym, jak wielki był ich wkład w osiągnięcie sukcesu, to nie powiedzą o tym głośno, bo nie wypada.
Która z Was martwi się bardziej o sobie, niż o bliskich?
Uczetniczyłam dzisiaj webinarze prof. Marioli Wolan-Nowakowskiej: "Jak uwolnić się od ZAMARTWIANIA, odzyskać spokój, stabilność i wewnętrzną siłę”. Brało w nim udział blisko 200 kobiet. Profesor zapytała:
Która z Was martwi się bardziej o sobie, niż o bliskich?
Jak myślicie, ile kobiet odpowiedziało “Ja”? Zapewniam Was, że żadna z tych kobiet nie pomyślała tak, jak mała Pola, że bliską osobą jestem ja sama.
Czy ja siebie kocham?
Nigdy nie napisałabym takiego wypracowania, dlatego jestem pełna podziwu dla Polci. Czy ja siebie kocham? Uczę się tego. Jestem w drugiej klasie podstawówki, jak mała Pola. Ona mogłaby być moją mentorką.
Wiecie, co napisała w wypracowaniu?
Jestem dość wysoka i ma świetną budowę ciała.
Czy Pola siebie kocha? Chyba odpowiedź już znacie.
Czy jest silna i zna swoją wartość? Starszy brat powiedział, że nie może napisać o sobie, a ona to zrobiła.
Uczmy się od Poli. Bądźmy bliko siebie i kochajmy się, nie tylko 13 lutego, ale każdego dnia.
P.S. Pola zgodziła się na użycie Jej wypracowania w tekście. Zapytała: Podzielisz się ze mną, jak zarobisz na tym kasę?😅
Proszę podziel się swoimi przemyśleniami w komentrzu. Napisz nam:
- Jak siebie kochać?
- Co robisz dla siebie?
- Jak wyjść ze schematów
Wypracowanie Poli
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.