Szukasz lepszego życia? Trening zachwytu może Ci pomóc

Mam propozycję. Nie kupuj nic nowego. Nie zapisuj się na kolejny kurs. Nie twórz następnej listy celów.

Nie planuj od jutra nowej, lepszej wersji siebie.

Zamiast tego spróbuj czegoś, co być może brzmi zaskakująco prosto:

Zacznij trenować zachwyt.

Nie mówię tego z pozycji ekspertki, która znalazła receptę na szczęście. Mówię jako kobieta, która sama zaczęła zauważać, jak wiele niezwykłych rzeczy mijamy każdego dnia tylko dlatego, że jesteśmy zajęte.

• Pędzimy.
• Planujemy.
• Załatwiamy.
• Przewidujemy.
• Martwimy się.

A potem nagle orientujemy się, że minął kolejny dzień, tydzień, miesiąc.

I czasami pojawiają się pytania:

„Czy coś mnie w życiu jeszcze cieszy? "Czy moje życie ma sen?"”

Właśnie dlatego powstał pomysł na ten cykl. W kolejnych tekstach będziemy razem sprawdzać, jak można trenować zachwyt poprzez kontakt z naturą, sztuką, muzyką, podróżami, nocnym niebem, drugim człowiekiem, a nawet zwykłym spacerem. Bo zachwyt nie zawsze przychodzi sam. Czasem trzeba mu zrobić miejsce. 

Zapraszam Cię do wspólnego trenowania zachwytu, by życie stało się lepsze, by poznać jego sen.

Trening zachwytu. Nie chodzi o to, żeby mieć lepsze życie. Chodzi o to, żeby lepiej je widzieć

Przez lata uczono nas, że jeśli nie jesteśmy zadowolone ze swojego życia, powinnyśmy coś zmienić.

• Pracę.
• Mieszkanie.
• Relację.
• Wygląd.
• Sposób odżywiania.
• Codzienne nawyki.

Czasami rzeczywiście zmiana jest potrzebna, ale jest też inna możliwość.

Może nie zawsze trzeba zmieniać życie? Może czasami trzeba zmienić sposób, w jaki na nie patrzymy.

• Bo można mieszkać w pięknym miejscu i przestać widzieć jego piękno.
• Można mieć bliskich ludzi i przestać zauważać ich obecność.
• Można codziennie chodzić tą samą drogą i nie pamiętać, kiedy ostatni raz spojrzało się na niebo.
• Można mieć ogród i traktować go jak kolejne obowiązki do wykonania.
• Można wyjechać na wakacje i przez cały pobyt robić zdjęcia, zamiast naprawdę patrzeć.

A można też zatrzymać się i nagle zobaczyć, to czego nie widziałyśmy, choć było tuż obok. Zachwycić się małą rzeczą, która sprawi wiele radości. 

Czym właściwie jest trening zachwytu?

Nie znajdziesz jednej oficjalnej definicji „treningu zachwytu”. I bardzo dobrze.

Bo nie chcę tworzyć kolejnego programu, który mówi Ci, co masz robić przez 21 dni, żeby stać się szczęśliwsza.

Trening zachwytu to idea.

To świadome ćwiczenie umiejętności zauważania rzeczy, które wywołują w nas zachwyt, zdumienie, ciekawość i poczucie, że świat jest większy niż nasze codzienne problemy.

Można go praktykować na wiele sposobów:

• przez kontakt z naturą,
• przez sztukę,
• przez muzykę,
• przez podróże,
• przez patrzenie w gwiazdy,
• przez rozmowę z drugim człowiekiem,
• przez spacer.

Przez świadome zatrzymanie się przy czymś, co zwykle mijamy.

A czasami przez zwykłe:

„Wow. Jakie to jest piękne!”

I właśnie o tym będę pisała w kolejnych tekstach.

Zachwyt to nie tylko „ładne”. Poznaj "awe"

Kiedy mówię „zachwyt”, nie mam na myśli wyłącznie pięknych rzeczy. Zachwyt może być czymś znacznie większym.

W psychologii używa się angielskiego słowa "awe" do opisywania emocji, która pojawia się wtedy, gdy spotykamy się z czymś niezwykłym, rozległym albo przekraczającym nasze dotychczasowe rozumienie.

• Może to być widok gór, oceanu, rozgwieżdżone nieba.
• Może to być muzyka, dzieło sztuki, ale także niezwykłe zachowanie drugiego człowieka.
• Moment, kiedy obserwujesz narodziny dziecka.
• Rozmowa, która nagle zmienia sposób, w jaki myślisz, albo świadomość, że gdzieś miliony kilometrów od nas dzieje się coś, czego nie jesteśmy w stanie nawet zobaczyć.

Zachwyt może więc być pięknem, ale może być również zdumieniem, ciekawością, podziwem, poczuciem ogromu świata.

I właśnie dlatego jest tak interesujący.

Badacze zaczęli interesować się zachwytem

To nie jest tylko poetycka idea.

Od lat emocją awe zajmują się psychologowie i badacze emocji. Jednym z najbardziej znanych naukowców badających ten obszar jest Dacher Keltner, profesor psychologii na University of California, Berkeley.

Badania sugerują, że doświadczenie zachwytu może wiązać się z chwilowym zmniejszeniem koncentracji na własnym „ja”, a także z większym poczuciem więzi z innymi i zachowaniami prospołecznymi.

O tym, jak ważna jest celebracja chwili i zachwyt mówi również Ewy Woydyłło-Osiatyńska w tekście: "Rób te 4 rzeczy codziennie, a będziesz szczęśliwsza."

Jedno z ważnych badań Piffa i współpracowników analizowało m.in. związek awe z tzw. „small self” - poczuciem, że nasze własne „ja” jest na chwilę mniejsze wobec czegoś większego.

To bardzo ciekawa myśl, bo być może kiedy jesteśmy całkowicie pochłonięte własnymi problemami, potrzebujemy czasem zobaczyć coś, co przypomni nam:

„Świat jest większy niż to, czym martwię się dzisiaj”.

Nie po to, żeby uciekać od problemów, ale żeby odzyskać proporcje.

Jacek Walkiewicz - znany psycholog i mentor radzi, by w trudnych chwilach zadać sobie fundamentalne pytanie:

“Ale jakie to ma znaczenie?”

Jakie znaczenie ma problem, który nas przytłacza dla całego naszego życia? Jakie ma znaczanie to, że ktoś powiedział o mnie coś złego w przyszłości?

Kiedy tak pomyślimy, wiele przyziemnych problemów, które wydają nam się ogromne w tym momencie w szerszej perspektywie, traci swoją rangę i wagę.

Zobacz wideo, w którym Dacher Keltner mówi o tym, jak podziw wpływa na nasz mózg i czytaj dalej

O tym, jak ważna jest celebracja chwili i zachwyt mówi również Ewy Woydyłło-Osiatyńska w tekście: "Rób te 4 rzeczy codziennie, a będziesz szczęśliwsza."

Zachwyt można spotkać wszędzie

I właśnie to najbardziej podoba mi się w idei treningu zachwytu.

Nie musisz czekać na wyjątkowe wydarzenie, nie musisz mieć pieniędzy, nie musisz być w idealnym miejscu, nie musisz mieć wolnego weekendu.

Zachwyt może pojawić się:

• podczas spaceru,
• w lesie,
• w ogrodzie.
• na plaży,
• w muzeum,
• na koncercie,
• w kinie,
• podczas podróży.

Ale również wtedy, gdy rano otwierasz okno i widzisz światło, którego nie było wczoraj, albo kiedy nocą podnosisz głowę i widzisz Księżyc.

Latem możesz nawet wypatrywać meteorów. Jeśli lubisz takie momenty, przeczytaj także: Nie musisz czekać na noc Perseid. Pierwsze meteory możesz zobaczyć już teraz

Być może właśnie patrzenie w niebo jest jednym z najprostszych sposobów na doświadczenie tego, co psychologowie nazywają awe, bo nagle przypominamy sobie, że jesteśmy częścią czegoś ogromnego.

Tutaj znajdziesz spis wszystkich ciekawych zjawisk astronomicznych, które będzie można obserwować w tym roku

Możesz też trenować zachwyt w bardzo krótkich chwilach

Jedną z praktyk, o których będziemy pisać w tym cyklu, jest A.W.E. To autorska metoda Jake'a Eagle'a i Michaela Amstera opisana w książce The Power of Awe.

Jej nazwa pochodzi od trzech kroków:

• Attention - skieruj uwagę.
• Wait - zatrzymaj się.
• Exhale and Expand - zrób wydech i pozwól doświadczeniu się rozszerzyć.

To bardzo prosta praktyka, która polega na tym, by zauważasz coś, co Cię zachwyca.

Zatrzymujesz się przy tym, robisz spokojny wydech i przez chwilę naprawdę jesteś w tej chwili.

Nie musisz robić nic więcej, nie musisz tego fotografować, nie musisz nikomu opowiadać.

Możesz po prostu pozwolić sobie poczuć:

„To jest naprawdę niezwykłe”.

Ale A.W.E. będzie tylko jedną z dróg, które poznamy, bo trening zachwytu nie ma jednej instrukcji obsługi.

Możesz trenować zachwyt przez patrzenie

Czasem nie trzeba nic robić, wystarczy tylko popatrzec z uważnością na:

niebo, drzewa, światło, ludzi, na architekturę na sztukę.

Możesz zacząć od jednego pytania:

„Czego dzisiaj jeszcze nie zauważyłam?”

To pytanie może zmienić zwykły spacer, bo nagle przestajesz tylko iść,  zaczynasz szukać.

Nie czegoś spektakularnego, czegoś, co Cię zaskoczy.

Możesz trenować zachwyt przez podróże. Nie muszą być dalekie

Podróże są naturalnym źródłem awe. Nowe miejsca poszerzają perspektywę, pokazują, że świat można urządzić inaczej, że ludzie żyją inaczej, jedzą inaczej, mają inne zwyczaje.

Ale nie musisz lecieć na drugi koniec świata. Czasami wystarczy pojechać do miasta, w którym nigdy wcześniej nie byłaś, albo zobaczyć to miasto z innej perspektywy. 

Wybrałam się kiedyś z koleżankami do Poznania, w którym bywam bardzo często, ale to była inna prodróż. To była rowerowa wyprawa.

Pojechałyśmy do stolicy Wielkopolski z rowerami i zobaczyłyśmy miasto z innej perspektywy. Zachwyciło nas wiele rzeczy, których wcześniej nie widziałyśmy, choć byłyśmy w tym mieście setki razy. 

Kiedy opublikowałyśmy na socialach film z naszej rowerowej wycieczki - wszyscy pisali, jak pięknie i jak nam zazdroszczą. A przecież te chwile zachwytu tak łatwo praktykować. Dostępne są dla każdego. 

A może warto popatrzeć na swoje miasto z innej perspektywy? Zobaczyć je oczami turystki? Spróbuj!

Możesz trenować zachwyt przez sztukę i muzykę

Czasami zachwyt przychodzi wtedy, gdy ktoś stworzył coś, czego sama nigdy nie potrafiłabyś stworzyć: obraz, film, spektakl, piosenkę, książkę, taniec.

Sztuka potrafi wyciągnąć nas z codziennego sposobu myślenia i przypomnieć, że świat można interpretować na tysiące sposobów.

Dlatego w naszym cyklu będziemy zaglądać także do galerii, muzeów, teatrów i sal koncertowych.

Zachwyt nie zawsze mieszka w lesie, czasami mieszka w człowieku. 

Możesz trenować zachwyt przez drugiego człowieka

To być może najbardziej niedoceniana forma zachwytu.

Możemy zachwycić się czyjąś odwagą, dobrocią, talentem, siłą, sposobem, w jaki ktoś poradził sobie z trudnym doświadczeniem.

I właśnie dlatego na portalu magazynona.pl zachwycamy się wspaniałymi kobietami. Pokazujemy ich życie, pasje, podróże, ale też piszemy o trudnych chwilach.

Zachwycamy się siłą kobiet, które pokonują traumy leki i nałogi.  Jednym z bardzo poruszających tkestów, w którym bohaterka mówi o tym, jak ważny jest trening zachwytu jest opowieść: "Ania przeszła przez piekło, dziś jest szczęśliwa. „Nie chciałam żyć jak mama”.

Opowiadamy tez historie kobiete, które po 50. roku życia zaczęły zupełnie nowe życie. Piszemy o nich często, międzi innymi w tekście: "Myślały, że najlepsze już za nimi. Po 50-tce odkryły coś zupełnie innego".

Czasami wystarczy jedna rozmowa, żeby spojrzeć na świat trochę inaczej.

I właśnie dlatego trening zachwytu może być również treningiem ciekawości drugiego człowieka.

Możesz trenować zachwyt nawet wtedy, gdy masz gorszy dzień

I tutaj dochodzimy do czegoś ważnego. Nie chcę, żeby ten cykl stał się kolejną wersją poradnika:

„Myśl pozytywnie i wszystko będzie dobrze”.

Nie! Życie nie zawsze jest piękne. Są dni, kiedy trudno znaleźć powód do zachwytu i wtedy nie trzeba go na siłę szukać.

Trening zachwytu nie oznacza udawania, że wszystko jest dobrze, nie zastępuje terapii, nie rozwiązuja problemów, nie sprawia, że trudne emocje znikają.

Może jednak pomóc przypomnieć sobie, że nawet w trudnym czasie świat nie składa się wyłącznie z tego, co boli.

Czasami jest w nim również małe światło:

• muzyka,
• czyjś uśmiech,
• zapach kawy,
• Księżyc,
• ptak na parapecie,
• kilka sekund spokoju.

Czasami to wystarczy.

Posłuchaj Ewy Woydyłło-Osiatyńskiej i czytaj dalej, jak dołączyć do naszego wspólnego trenowania zachwytu

A teraz pomyśl, jaki był Twój dzień i za co jesteś wdzięczna?☺️

Dlatego zaczynamy „Trening zachwytu”

Trening zachwytu, to również odnalezienie w sobie dziecka. Kiedy ostatnio próbowałaś robic to, co ta dziewczynka?

Chcę zaprosić Cię do eksperymentu. Nie do programu, nie do wyzwania, nie do kolejnego obowiązku. Zapraszam Cię do ciekawości świata, ciekawości życia.

W kolejnych tekstach będziemy razem sprawdzać, jak można trenować zachwyt na różne sposoby.

• Będziemy patrzeć w niebo.
• Pójdziemy na Awe Walk.
• Poznamy metodę A.W.E.

Sprawdzimy, co zachwyt robi z naszym umysłem i dlaczego naukowcy coraz częściej się nim interesują.

Poszukamy zachwytu w:

• naturze,
• w sztuce,
• w muzyce,
• w podróżach,
• w relacjach.

W codziennych, pozornie zwyczajnych momentach.

Będziemy też szukać odpowiedzi na pytanie, czy po latach życia w trybie „muszę” można nauczyć się znowu patrzeć na świat z ciekawością.

Bo być może właśnie tego potrzebujemy najbardziej. Nie kolejnej rzeczy, kolejnego celu, kolejnego planu naprawczego.

Tylko umiejętności zatrzymania się przy tym, co już jest.

A może zaczniesz już dzisiaj?

Wyjdź na chwilę z domu, albo podejdź do okna. Nie szukaj niczego wyjątkowego. Po prostu popatrz. I zadaj sobie pytanie:

„Co tutaj jest, czego wcześniej nie zauważyłam?”

Może nic, a może coś? Jeśli coś znajdziesz, zatrzymaj się przy tym na kilka sekund.

Nie rób zdjęcia, nie sprawdzaj telefonu, nie myśl o tym, co jeszcze musisz zrobić. Po prostu zobacz.

Być może właśnie od takich małych chwil zaczyna się większa zmiana.

Lepsze życie nie zawsze zaczyna się od wielkiej decyzji, może czasami zaczyna się od jednego „wow”.

TRENING ZACHWYTU - CZĘŚĆ 1

To pierwszy tekst nowego cyklu Magazyn Ona. W kolejnych artykułach będziemy odkrywać różne sposoby trenowania zachwytu i sprawdzać, co naprawdę wiemy o tej niezwykłej emocji. Możemy nauczyć się robić dla niego więcej miejsca w swoim życiu.

Napisz, proszę w komentarzu, co dziś Cie zachwyciło. Podziel się swoją dobrą chwilą, która zmieniła dzień. Praktykujmy razem zachwyt!